Alan Rogalski

Wyczuła świetną końcówkę finału

Karolina Naja ma 26 lat, urodziła się w Tychach. Zawodniczka AZS-u AWF Gorzów. Brązowa medalistka igrzysk w Rio de Janeiro w K-2 na 500 m z Beatą Mikołajczyk Fot. Jakub Pikulik Karolina Naja ma 26 lat, urodziła się w Tychach. Zawodniczka AZS-u AWF Gorzów. Brązowa medalistka igrzysk w Rio de Janeiro w K-2 na 500 m z Beatą Mikołajczyk (wcześniej także w Londynie 2012)
Alan Rogalski

- Komentowano, że płyniemy po złoto. Bieg układał się po naszej myśli, ale Niemki i Węgierki o wiele szybciej finiszowały - przyznała Karolina Naja

Takie powitanie, jak to na przystani w Gorzowie, to coś fajnego?
Bardzo miłe. Cieszę się, że kajakarstwo zyskuje tylu sympatyków, tym bardziej, że nasza dyscyplina nie jest popularna. W Gorzowie sporty wodne górą! Aczkolwiek sport jest zazdrosny. Każdy ma to, na co sobie zasłużył, sam sobie wypracował.

Czymś różni się od siebie medal z Londynu od tego z Rio?
Obydwa są okrągłe i brązowe. Zdobyte na 500 metrów w K-2 z Beatą Mikołajczyk. Przypuszczam, że cięższy jest ten z Rio, choć nie ważyłam go.

Obejrzała pani w telewizji swój finał?
Raz. Dziennikarze komentowali, że płyniemy po złoto. Faktycznie, ten bieg układał się po naszej myśli, ale Niemki i Węgierki o wiele szybciej finiszowały. Tego dnia były od nas lepsze. Aczkolwiek wydaję mi się, że to był nasz najlepszy wyścig w całej karierze. W przedbiegach bawiłyśmy się z Węgierkami, one miały niezłego stracha, musiały się spiąć, żeby wejść do finału jako pierwsza osada. Sama podjęłam decyzję, by nie cisnąć do końca, bo mogłyśmy przegrać o centymetry awans, a godzinę po eliminacjach był półfinał. Puściłyśmy ostatnie 100 metrów. Po tym wyścigu wiedziałam, że jest moc w naszej dwójce i że w finał może się dla nas świetnie skończyć.

Mimo że były panie w życiowej formie, to Niemki i Węgierki odpłynęły wam dość sporo. Czego zabrakło?
To prawda, ale spójrzmy na całą reprezentację niemiecką i węgierską. W kadrze Polski jedynie kobiety zdobywały medale. Być może brakuje nam systemu. On dopiero się rozwija. Strategia przyjęta przez trenera Tomasza Kryka sprawdziła się, bo z dwóch kolejnych igrzysk przywozimy medale. Jeśli szkoleniowcy zaczną ze sobą współpracować, grupy się połączą, to być może dogonimy Niemców i Węgrów. Niemiecka ekipa jest profesjonalna, wręcz perfekcyjna, to coś niebywałego. Nawet męska czwórka na 1.000 metrów zrobiła: „Wow!”, choć siedzieli w niej 200-metrowcy.

W ubiegłym roku nie było medalu na mistrzostwach świata, dziś jest olimpijski. Tak miało być?
Nie było, ale tak też było zapowiadane. Z Beatą zajęliśmy czwarte miejsce, choć ona sama dopiero wracała do treningów po kontuzji. W tym okresie ciężko pracowałyśmy i chciałyśmy atakować z dalszych pozycji. Medal od dwóch, trzech lat cały czas zabierały nam Serbki, srebrny czy też złoty, a w Rio nie istniały.

Może właśnie dlatego, że były tym razem lepiej kontrolowane?
Jako sportowiec nie chcę wypowiadać się na temat dopingu. Nie chciałabym kogoś skrzywdzić. Dopóki ktoś nie jest złapany, to jest czysty. A inni mogą sobie mówić. Sama w tym roku byłam skontrolowana z piętnaście razy, czasami zdarzało się to tydzień po tygodniu, choćby o szóstej rano. Jest to męczące, ale jeśli chcemy nie mieć brudnego sportu, niech to się tak odbywa.

Co zawiodło w czwórce?
Trudno mi to ocenić. Poniosłyśmy porażkę, bo nie wyobrażałam sobie, braku awansu do w kajakowej czwórce, przecież od lat byłyśmy w finałach. Cóż, to jest tylko sport, on jest nieprzewidywalny. To są też igrzyskach, choć jestem zdania - gdyby nie ta czwórka - że są to najłatwiejsze dla mnie zawody, bo z najmniejszym stresem staję w blokach startowych. Może też i dlatego, że ufałam w stuprocentowe przygotowanie do tych startów. A co za tym idzie, w dwójce podchodziłyśmy do igrzysk olimpijskich ze spokojem, co się od dawna nie zdarzało.

Za cztery lata wystartuje pani w igrzyskach olimpijskich?
Ceremonia zamknięcia wywarła na mnie takie wrażenie, że, podjęłam decyzję, iż chcę pojechać do Tokio.

Po przylocie z Rio pojechała pani na mistrzostwa Polski w Poznaniu, gdzie między innymi z klubową koleżanką Anną Puławską zdobyła pani złoto w dwójce. Jest przed nią przyszłość?
Od sześciu lat, kiedy kadrę Polski objął Tomasz Kryk, nie było takiej młodszej ode mnie dziewczyny, która zrobiłaby na mnie takie wrażenie jak Ania Puławska. Jest bardzo dojrzałą emocjonalnie osobą. Jako sportowiec nie boi się pytać. Jest normalna. Ma talent i bardzo poukładane w głowie. Nie trzeba jej zachęcać do pracy. Większość przygotowań marcowych, kwietniowych, majowych pływałam razem z nią. Trener trochę patrzył na to spod byka, że młoda za mocno trenuje. Szybko okazało się, że to jest dziewczyna, na którą czeka cały Polski Związek Kajakowy. Z całą pewnością w kolejnych latach wspomoże osadę kobiet.

To w Tokio w dwójce z Anią czy z Beatą?
To trudne pytanie, nie było żadnej deklaracji ze strony Beaty. Ona skończyła 31 rok życia, w treningu seniorskim jest od wielu lat. Może jest dłużej w tym treningu niż Justyna Kowalczyk. Ona w juniorkach też się nie obijała, od początku z grubej rury, nie to co ja. W tym okresie była gówniarą. Wydaję mi się, że przydałaby się jej przerwę, ale to są jej decyzje i każdą uszanuje. Dla mnie jest zasłużonym sportowcem. Trzy medale olimpijskie, to nie jest byle co, a powtarzać je co cztery lata, to jest niesamowity osiągnięcie. Śmiało mogę powiedzieć, że to moja idolka.

Alan Rogalski

W "Gazecie Lubuskiej" piszę o sporcie w Gorzowie i na północy województwa. A więc o koszykarkach AZS AJP Gorzówżużlowcach Stali Gorzów czy miniżużlowcach GUKS Wawrów. Również o piłkarzach Stilonu i Warty oraz piłkarkach TKKF Stilon i KKP Warta, ale nie tylko. Bo dzielę się z Wami swoimi wrażeniami m.in. z kajakarstwa, wioślarstwa, szachów czy np. piłki wodnej, unihokeja i tenisa stołowego oraz dodatkowo siatkówki w Sulęcinie, kolarstwa w Strzelcach Kraj. czy też saneczkarstwa z Nowin Wielkich. Spotkacie mnie do tego na biegach i na różnych zajęciach, na których promowany jest zdrowy styl życia. A jak nie piszę, to robię zdjęcia czy kręcę filmy. I tak jak kibic - dopinguję!


Obsługiwałem np.:



Przygotowywałem też w ramach współpracy z Polskapress materiały dla PZPN m.in.:



Chcesz ze mną porozmawiać o sporcie z kraju i ze świata? Napisz do mnie na twitterze czy też wyślij wiadomość na skrzynkę e-mailową. Chętnie Cię wysłucham czy też z przyjemnością odpowiem :)


Na co dzień wokół futbolu


Jestem instruktorem rekreacji ruchowej oraz trenerem UEFA C piłki nożnej, stąd też jeśli pozwala mi na to czas, z chęcią spędzam go albo aktywnie, biegając za piłką, głównie z dziećmi, albo obserwując, jak kopią ją sportowcy.

Z wykształcenia jestem również politologiem, więc nie jest mi obojętna lokalna i krajowa polityka.

Na co dzień mieszkam w oddalonym 40 km od Gorzowa 11-tys. Myśliborzu, stolicy powiatu na Pomorzu Zachodnim. Ale ukończyłem Puszkina, bo z Myśliborza codziennie dojeżdżałem do I LO w Gorzowie.


W "GL" od ponad pięciu lat


W „Gazecie Lubuskiej” pracuje od 2015 r. Najpierw będąc współpracownikiem, a następnie zostając etatowym jej pracownikiem.

Przed tym współpracowałem z zachodniopomorskim serwisem sportowym „Ligowiec.net” i „Głosem Szczecińskim”. Byłem też dziennikarzem „Kuriera Myśliborskiego” i „Wieści Myśliborskich” oraz redaktorem oficjalnej strony internetowej Klubu Koszykówki King Szczecin. Odbyłem także staż zawodowy w TVP Szczecin. Jestem absolwentem dziennikarstwa i komunikacji społecznej Uniwersytetu Szczecińskiego.

Dodaj pierwszy komentarz

Komentowanie artykułu dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników, którzy mają do niego dostęp.
Zaloguj się

plus.gazetalubuska.pl

cyfrowa zniżka -50%

Trwa Festiwal Cyfrowych Zniżek!

50,00 100,00

Do 10 października skorzystaj z aż 50% zniżki na kwartalny dostęp do treści cyfrowych, archiwalnych i aktualnych wydań gazety w wersji PDF.

Kup teraz

Polska Press Sp. z o.o. informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.

Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

© 2000 - 2020 Polska Press Sp. z o.o.